Topartikelen

De afbouw van de derogatie lokt vooral op zandgrond uit om meer maïs te telen. Het landbouwministerie heeft deze ontwikkeling ook ‘scherp’ en gaat er ‘zeker mee aan de slag’ om te voorkomen dat er meer grasland gescheurd gaat worden voor maïs.

Zijn gebiedsprocessen bedoeld om werkelijk tot een gedragen plan te komen om ruimtelijke vraagstukken op te lossen? Of zijn het processen voor de bühne? Een casus: Nieuwkoopse Plassen.

​​​​​​​Koolstofopslag in de bodem is een gelimiteerd en omkeerbaar proces. Maak dit daarom geen speerpunt van klimaatbeleid, zo bepleiten wetenschappers. Uit landbouwkundig oogpunt is aandacht voor de koolstofbalans van akkerbouwpercelen wel verstandig.

„Na veel praten gaf de provincie toe dat er vrijwel geen stikstofuitstoot meer plaats mag vinden. Dat betekent dus het einde voor de landbouw in en rondom de Nieuwkoopse Plassen”, aldus een bestuurslid van de Nieuwkoopse boerencoöperatie.

De drijfmest mag er bijna weer op. De droge omstandigheden op het land lokken. Is het verstandig om direct aan de slag te gaan?

Wat doe je als het gras te lang is om er fatsoenlijk drijfmest op uit te kunnen rijden? Voor melkveehouder Jan Willem de Kloet uit Wouterswoude is het wel duidelijk; maaien en direct in balen persen.

„We omarmen zijn denklijnen en aanbevelingen", stelde minister Van der Wal in een reactie het rapport van Remkes. Maar in de piekbelastersbrief van afgelopen vrijdag zijn die goede voornemens weer verdwenen.

Het kabinet komt in april met de aanpak voor zo'n 3.000 piekbelasters. Dit kunnen zowel boeren als industriële bedrijven zijn. Deze ondernemers moeten voor het einde van het jaar een keuze maken wat ze gaan doen: innoveren, verplaatsen of stoppen.