Wydo kijkt naar inkuilmomenten en kuil-combinaties: “Blijf inzetten op dat stukje praktijk”

Wydo van den Heuvel runt samen met zijn zoon een melkveehouderij met 130 melkkoeien in het Drentse Witteveen. Zijn partner Marja runt een akkerbouwbedrijf.

De beide bedrijven werken intensief samen. “De mest die wij op het melkveebedrijf over hebben, voeren wij naar het akkerbouwbedrijf af. Door middel van gewasrotatie en een ruimer bouwplan leidt dit tot betere bodemvruchtbaarheid en minder bodemgebonden ziekten. Bovendien verbouwt Marja ook mais en graan voor het melkveebedrijf.”

“We hebben met deze samenwerking tussen akkerbouw en melkvee korte lijntjes en naar verwachting ook minder CO2-uitstoot”, voegt Wydo toe. “Zuivelorganisaties zijn nu bezig met het berekenen van de CO2-footprint van bedrijven, dat houd ik in de gaten. Elke emissie heeft een andere oorzaak, waar je ook weer anders op moet sturen.”

Uitrijden van mest

Vanuit het project Netwerk Praktijkbedrijven ging Wydo de afgelopen jaren aan de gang met ammoniak en methaan. “Daar zaten successen bij, maar ook maatregelen die op ons bedrijf minder goed uitpakten. Zo zijn wij van start gegaan met water bij de mest voegen, om ammoniakuitstoot bij het zodebemesten te verminderen. Omdat we een loonwerker inschakelen en elke kuub (water) extra uitrijden 3 euro kost, werd dat uiteindelijk te duur.”

“We proberen nu om mest uit te rijden onder de best mogelijke omstandigheden, bijvoorbeeld als het regent of bewolkt is. Daar denken we over na en stellen wij onze planning op af. We hopen daarmee de ammoniakemissie te beperken.”

Ruw eiwit is ook één van de thema’s waarop Wydo focust. “Al hebben wij de afgelopen jaren niet heel ver kunnen zakken in ons rantsoen: we zitten zeker niet op de streefwaarde van 30%. De afgelopen jaren zat er veel ruw eiwit in het kuilgras. Daar willen we nog scherper op zijn.”

Inkuilmoment

“Het inkuilmoment lijkt behoorlijk veel invloed te hebben”, vervolgt hij. “Droger kuilen is op dit moment één van onze doelen. Wel met de kanttekening dat je altijd afhankelijk bent van het weer en de planning van de loonwerker.”

“We hebben droogtegevoelige zandgrond. In een droog jaar komt de uitgereden drijfmest voor een belangrijk deel in het najaar vrij. Najaarsgras is moeilijker droog te krijgen en bevat daardoor meer eiwit en is ook nog onbestendiger. Dit is ongunstig voor de eiwitbenutting en leidt daardoor ook tot meer ammoniakemissie.”

“Dit jaar was met name het ruw eiwitgehalte in de eerste snede echt aan de hoge kant. Dat maakt dat we nu nadenken over het combineren van kuilen. Het is de kunst om kuilen met een hoog eiwit te combineren met een laag eiwit.”

Combineren van kuilen

Combineren van kuilen klinkt makkelijker dan dat het in feite is, voegt hij toe. “Op papier weet je wel welke kuilen bij elkaar passen, maar je moet er ook bij kunnen komen. Als één partij achterin je sleufsilo zit, zal je eerst de andere moeten voeren.”

“Foliebalen geven die optie wel. Of er, zoals wij nu willen gaan doen, al tijdens het inkuilen actief rekening mee houden. Als je drie weken na het inkuilen een monster steekt, kan je sturen op wat je in de weken daarna gaat maaien.”

In het voorjaar van 2025 ontving Wydo nog 10 boeren van het noordelijke gedeelte van het Netwerk op zijn bedrijf. “Ook toen was combineren van kuilen een veelbesproken thema. Welke mix je met welke? En houd je dan genoeg voer over?”

Praktijk

Wat zijn Wydo’s toekomstplannen? “Op termijn willen wij een nieuwe stal en de mestkwaliteit verbeteren. Daarnaast zou ik verder willen investeren in het verminderen van ammoniak- en methaanuitstoot. Een druppelsysteem in de stal is daarvoor een mogelijkheid.”

“Dit leidt wel tot meer water in de mestput en extra benodigde opslagcapaciteit. Een subsidie kan hierbij helpen, maar eigenlijk moeten de lagere emissies betaald worden uit de markt.”

“Positief aan Netwerk Praktijkbedrijven vind ik dat je veel kennis opdoet en het ook leert toe te passen. Het stukje van theorie naar praktijk blijft cruciaal: daar moeten we op blijven inzetten.”