Verbinden tussen stal, dorp en Staten

De zon schijnt en de vogels fluiten er lustig op los. Van mij mag dit mooie weer aanhouden. Beter dan de kou en nattigheid. De plasdraspomp in het land staat weer aan, zodat de weidevogels weer kunnen gaan nestelen. We hebben net weer Provinciale Staten gehad. Een volle dag vergaderen. Ook een productieve dag, samenwerking met de andere partijen. Door collega-Statenleden word ik gefeliciteerd, even snel schakelen „Wat bedoelen ze?” Maar ze hebben de vorige column gelezen en feliciteren mij met de 100.000 liter koe. Ook krijg ik de vraag „Wat zijn sapstromen” daar refereer ik ook aan in de vorige column. Toch prachtig dat via een column in Melkvee de berichten ook doorkomen in de Provinciale Staten. Weer een stukje verbinding tot stand gebracht.

Iedereen is nu druk met de gemeenteraadsverkiezingen. En als dat klaar is gaan de voorbereidingen voor Provinciale Statenverkiezingen weer in volle gang. Kijken of mensen zich willen aanmelden voor een kandidatenlijst, zich in te zetten voor de provinciale politiek en indirect ook de Eerste Kamer of voor het waterschap. Eigenlijk best mooi geregeld dat je in 1 rondgang drie keer stemt. Thuis voeren mijn man en ik deze gesprekken ook. Wil je nog door, wat ga je anders doen, of waar blijf je jezelf voor inzetten? Ik had dit vier jaar geleden niet kunnen voorspellen dat ik „blij” zou worden van politiek. Maar in combinatie met de boerderij thuis word ik er toch echt blij van.

Ik heb ook regelmatig contact met gemeenteraadsleden. Leuke gesprekken om elkaar te informeren hoe provinciaal beleid opgaat in het gemeentelijk beleid. Of wat voor gevolgen dit kan hebben voor een gemeente. Daardoor kwam ik in gesprek met één raadslid. Het gesprek ging over de rol van volksvertegenwoordiger. Met de voordelen maar ook de nadelen. En waarom je dit zou willen doen. Hij vindt de macht wel mooi. Dat hij er wezenlijk toe doet om veranderingen teweeg te brengen. Zelf ervaar ik dat anders. Ik voel dit niet als macht, maar als motivatie om het beleid beter te krijgen. Juist het contact met andere personen, inwoners, ondernemers, mkb-bedrijven is waardevol. Door dat contact wordt ook mijn eigen wereld groter. Je leert er regelmatig weer wat bij en zo doe je hoor en wederhoor. Het vergroot je wereld maar ook kun je er ook aan bijdragen om de problemen op te lossen. Je kunt echt aan de knoppen draaien en beleid sturen. Natuurlijk moet je wel een lange adem hebben. En je moet er ook tegen kunnen dat het niet altijd lukt omdat soms de verschillen te groot zijn. Het is en blijft politiek.

Ook jagers zijn verbinders. Zo belanden mijn man en ik op een wild diner in ons dorpshuis. Georganiseerd door de plaatselijke jagers. Een heerlijk diner met wild uit onze eigen omgeving. Vooraf gerookte ganzenborst en als hoofdgerecht haas. Drie grote lange tafels vol met gezellige dorpsbewoners. Wij zitten gezellig te kletsen en sommige mensen ken je wel en andere niet. De jager vertelt vol passie wat hij moet doen om aan een jachtakte te komen, maar ook wat hij in het veld allemaal doet. En wat de meeste burgers niet weten, de jagers doen dit op vrijwillige basis. De mensen zijn echt verbaasd en stellen leuke vragen. Aan tafel gaat het gesprek ook verder en volgens mijn overbuurvrouw aan tafel moet de landbouw wel minder middelen gaan gebruiken want de landbouw spoelt veel uit op het oppervlaktewater. Ik vertel haar dat de burger een tienvoud meer vervuilt via huishoudelijke middelen, medicijnen en insectenmiddelen. Ook zijn niet alle huishoudens aangesloten op het riool. Er ging een nieuwe wereld voor haar open. Ze kijkt haar vriend aan met vragende ogen of mijn verhaal wel klopt. Hij bevestigt mijn verhaal. Toch nuttig en gezellig, eten met dorpsbewoners. Zo zie je maar weer hoe een koe een haas vangt.

----------------------------------------------------------------

Ingrid de Sain, melkveehouder in Schellinkhout

Tevens fractievoorzitter BBB Noord-Holland

Schrijft op persoonlijke titel